Yo, Johnny! I see you in the next life!

Σήμερα το πρωί, κατά τις 7:00 άναψα σκουντουφλώντας την τηλεόραση. Πριν προλάβω να πιώ μια γουλιά καφέ, η πρώτη είδηση που άκουσα ήταν ότι πέθανε ο Patrick Swayze. Και μ'έπιασε μια στεναχώρια....Η αλήθεια είναι ότι εκείνo το Dirty Dancing στο λαιμό μου'χε κάτσει, παρά το ότι ήμουνα σε τρυφερή, ρομαντικη ηλικία όταν βγήκε. Δεν έβλεπα τέτοιες ταινίες, δε βλέπω τέτοιες ταινίες. Να μη μιλήσω για το ανεκδιήγητο εκείνο Road House με τον Jeff Healey να παίζει το Roadhouse Blues και ο κόσμος να δέρνεται (κανονικά θα έπρεπε να μου αρέσει αυτό, αλλά υπάρχει ξύλο και ξύλο-μην τρελαθούμε). Να μη μιλήσω για τους Βόρειους και Νότιους που το βλέπαμε με την c. για να γελάσουμε.
Ας σταθώ στους Outsiders, στο απρόσμενο "To Wong Foo, thanks for everything Julie Newmar" που αν και έχει ξεσηκώσει λίγο την "Priscilla" είναι ενδιαφέρον και με τον Wesley Snipes να δίνει ρέστα, στο προβλέψιμο αλλά πολύ απλό και ανθρώπινο "City of Joy" και φυσικά, φυσικά, φυσικά στο "Point Break", που είναι ένας από τους λόγους που δικαιολογούν το γεγονός ότι η Kathryn Bigelow είναι στην κορυφή των action movies (και δείτε το Hurt Locker που έρχεται τώρα για του λόγου το αληθές) . Έχει μία σκηνή 10 λεπτών που είναι όλη ένα κυνηγητό με τα πόδια, χωρίς λόγια που νομίζεις ότι κυνηγάνε εσένα, κάτι κύματα που σε στροβιλίζουνε μαζί τους, αδρεναλίνη στα ύψη και δύο κεντρικούς χαρακτήρες που τους λένε Bodhi και Johnny Utah- τι άλλο θέλει κανείς από μια ταινία;
Σ' όλες αυτές τις ταινίες που ανα τα χρόνια τον έβλεπα (α! και το εκτος του κόσμου τούτου "Donnie Darko") μου ήταν οικεία φυσιογνωμία και παρ'όλο που δεν μου άρεσε ποτε ως άντρας (κι ας μην έβαλε την Baby στη γωνία) πάντα μου φαινόταν πολύ συμπαθής.
Όπως όμως έλεγε κι ο ιδιος στο "Point Break":

This is stimulating, but we're out of here.

• Η φωτό είναι της Mary-Ellen Mark.
  

......

Με αφορμή το πρωτόγνωρο κύμα απεργιών πείνας από τους κρατούμενους στις Ελληνικές φυλακές αλλά και την εγκληματική αποσιώπησή του από τα κυρίαρχα ΜΜΕ, για τη Δημοκρατία και την προάσπιση των βασικών ανθρώπινων δικαιωμάτων καλούμε όλους όσους διατηρούν μπλογκς, διαδικτυακά φόρα και όχι μόνο να δημοσιεύσουν ταυτόχρονα και συντονισμένα στις 20 Νοεμβρίου 2008, ημέρα Πέμπτη, το παρακάτω κείμενο και όλους του χρήστες του διαδικτύου να το υπογράψουν.
Όχι στο Όνομά μας

“Είναι απαράδεκτη η κατάσταση στις ελληνικές φυλακές. Είναι κύριο θέμα η ριζική αλλαγή του σωφρονιστικού συστήματος”.
–Κάρολος Παπούλιας, 6/11/08

“Είμαστε άνθρωποι – κρατούμενοι. Άνθρωποι, λέω”
- Βαγγέλης Πάλλης, Κρατούμενος, 9/11/08

Από τις τρεις Νοεμβρίου μία εκκωφαντική κραυγή συνταράσσει τα θεμέλια της Δημοκρατίας μας. Από τις τρεις Νοεμβρίου σύσσωμοι οι κρατούμενοι όλης της χώρας κατεβαίνουν σε απεργία πείνας διεκδικώντας το αυτονόητο : τη χαμένη τους αξιοπρέπεια. Απέναντί τους αντιμετωπίζουν την εκκωφαντική σιωπή των κραταιών ΜΜΕ και την παντελή αδιαφορία της πολιτικής ηγεσίας. Σε αυτές τις πρακτικές όσοι υπογράφουμε αυτό το κείμενο ΔΕ ΣΥΝΑΙΝΟΥΜΕ.
Η κατάσταση στις Ελληνικές φυλακές είναι απερίγραπτη και μπορεί να γίνει κατανοητή μόνο με τη σκληρή γλώσσα των μαθηματικών. Στα κατ’ επίφαση “σωφρονιστικά” ιδρύματα της χώρας έχουν καταγραφεί συνολικά 417 θάνατοι την τελευταία δεκαετία, ενώ ο ρυθμός τους έχει απογειωθεί σε τέτοιο σημείο, ώστε σήμερα να σβήνουν στα χέρια του κράτους τέσσερις άνθρωποι το μήνα. Η πληρότητα αγγίζει το 168% (10.113 κρατούμενοι για 6.019 θέσεις) με την αναλογία χώρου για κάθε άνθρωπο να φτάνει σε περιπτώσεις το 1τμ. Με ημερήσιο κρατικό έξοδο ανά κρατούμενο τα 3,60 Ευρώ τα συσσίτια που παρέχονται είναι άθλια, οι υποδομές θυμίζουν μεσαίωνα και η ιατροφαρμακευτική περίθαλψη είναι ελλιπέστατη. Συγχρόνως, το Ελληνικό δικαστικό σύστημα στέλνει στη φυλακή έναν στους χίλιους κατοίκους της χώρας με τους έγκλειστους χωρίς δίκη (υπό προσωρινή κράτηση) να αγγίζουν το 30% του συνολικού αριθμού των κρατουμένων. Αν η ποιότητα μίας Δημοκρατίας κρίνεται από τις φυλακές της, τότε η Δημοκρατία μας ασθμαίνει. Αν η τιμώρηση παραβατικών συμπεριφορών με εγκλεισμό γίνεται από το κράτος στο όνομα της κοινωνίας, τότε για την κατάσταση στις Ελληνικές φυλακές είμαστε όλοι υπόλογοι, με συντριπτικές όμως ευθύνες να αναλογούν στην κρατική μηχανή. Σε αυτή την πραγματικότητα όσοι υπογράφουμε αυτό το κείμενο απαντούμε ΟΧΙ ΣΤΟ ΟΝΟΜΑ ΜΑΣ.
Τα στοιχεία που αποκαλύπτονται από επίσημους φορείς για τις Ελληνικές φυλακές σκιαγραφούν εικόνα κολαστηρίων. Έκθεση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής για την Πρόληψη των Βασανιστηρίων (2007) διαπιστώνει βασανιστήρια, απάνθρωπη μεταχείριση και απειλές κατά της ζωής κρατουμένων, σειρά παραβιάσεων αναφορικά με τις συνθήκες κράτησης, ελλείμματα στη διερεύνηση και τιμωρία των ενόχων, αποσιώπηση περιστατικών βίας με την συμπαιγνία ιατρών και φυλάκων, απαράδεκτες συνθήκες ιατρικής περίθαλψης και ιατρικού ελέγχου στους κρατούμενους κλπ. Το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Δικαιωμάτων του Ανθρώπου έχει εκδώσει σειρά καταδικαστικών για την Ελλάδα αποφάσεων που αφορούν κακομεταχείριση ή/και παραβιάσεις άλλων δικαιωμάτων κρατουμένων από σωφρονιστικές αρχές. Η Εθνική Επιτροπή για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου έχει πάρει απόφαση - καταπέλτη για τα κακώς κείμενα στις φυλακές, προτείνοντας άμεσες δράσεις για την επίλυση τους. Ο Συνήγορος του Πολίτη διαμαρτύρεται για την παντελή έλλειψη συνεργασίας των αρμόδιων κρατικών φορεών μαζί του, λόγω της οποίας έχει ουσιαστικά απαγορευτεί η είσοδός του στις φυλακές της χώρας τα τελευταία δύο χρόνια. Οι δικηγορικοί σύλλογοι όλης της χώρας, μη κυβερνητικές οργανώσεις, όπως η Διεθνής Αμνηστία, και πολλοί πολιτικοί/κοινωνικοί φορείς καταγγέλλουν την απαράδεκτη κατάσταση και ζητούν ευρύτερη συνεργασία για το ξεπέρασμα του προβλήματος. Αν ανθρώπινα είναι τα δικαιώματα που πρέπει να απολαμβάνει κάθε ανθρώπινο ον, κάθε στέρησή τους στις Ελληνικές φυλακές αποτελεί ανοιχτή πληγή για την κοινωνία μας. Σε αυτή την κατάσταση όσοι υπογράφουμε αυτό το κείμενο απαντούμε ΝΑ ΣΠΑΣΕΙ ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ ΤΟ ΑΒΑΤΟ ΤΩΝ ΦΥΛΑΚΩΝ.
Με την απεργία πείνας οι κρατούμενοι καταφεύγουν στο τελευταίο οχυρό αντίστασης, που τους έχει απομείνει, το σώμα τους. Είχε προηγηθεί έσχατη έκκλησή τους προ μηνός προς τους ιθύνοντες να ενσκήψουν στο πρόβλημα, καθώς δεν πήγαινε άλλο. Για να λύσουν την απεργία πείνας ζητούν την ικανοποίηση αιτημάτων, που αποκαθιστούν την χαμένη τους αξιοπρέπεια και επανακτούν τα βασικά ανθρώπινα δικαιώματά τους, αιτημάτων συγκεκριμένων, αξιοπρεπών και άμεσα υλοποιήσιμων. Απέναντι στις κινητοποιήσεις των κρατουμένων η πολιτική ηγεσία εξαντλεί τη δράση της σε αδιαφορία, υποσχέσεις και καταστολή των κινημάτων τους. Τυχόν αδιαφορία και αναλγησία της πολιτικής ηγεσίας όμως και σε αυτή τη φάση θα σημαίνει νεκρούς απεργούς πείνας. Στη μετωπική λοιπόν σύγκρουση που επιλέγουν οι κρατούμενοι της χώρας για τη διεκδίκηση των ανθρωπίνως αυτονόητων δε μπορούμε να μένουμε απαθείς σταυρώνοντας τα χέρια και περιμένοντας τις ειδήσεις των θανάτων από τις απεργίες πείνας αλλά θα σταθούμε αλληλέγγυοι. Αν η περιφρούρηση της δημοκρατίας και των ανθρωπίνων δικαιωμάτων επιβάλλουν την επαγρύπνιση όλων μας, τώρα είναι λοιπόν η στιγμή να πάρουμε θέση όλοι απέναντι στο πρόβλημα χωρίς αδιαφορίες και υπεκφυγές.
Απέναντι στην τεταμένη κατάσταση στις φυλακές όλης της χώρας όσοι υπογράφουμε αυτό το κείμενο καθιστούμε την πολιτική ηγεσία απολύτως υπεύθυνη για ό,τι συμβεί και απαιτούμε άμεσα την τόσο θεσμική όσο και στην πράξη ΕΓΓΥΗΣΗ ΤΩΝ ΒΑΣΙΚΩΝ ΑΝΘΡΩΠΙΝΩΝ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΩΝ ΤΩΝ ΚΡΑΤΟΥΜΕΝΩΝ ΟΛΗΣ ΤΗΣ ΧΩΡΑΣ.

Ο Ραμόν στην Περσία

Ο πρίγκηψ Ραμόν μετά την στρατιωτική του εκπαίδευση

στην Ιαπωνία

Πέρυσι, καθόμασταν ένα βράδυ με τον φίλο μου, τον Αργύρη και βλέπαμε τηλεόραση. Σε μια φοβερής σπουδαιότητας εκπομπή του κ. Χαρδαβέλλα, μια πολύ αποφασισμένη και σίγουρη για το εαυτό της κυρία, η οποία ήταν ψυχολόγος-παραψυχολόγος-πνευματίστρια κι έριχνε και κανένα τραγούδι όταν είχε κέφια, μας έκανε μια ξενάγηση στις προηγούμενες ζωές της.
Σε μια από αυτές η κυρία ήταν μιας εκπάγλου καλλονής νέα από την Περσία. Επειδή όμως η μοίρα και η ζωή είναι μεγάλες στρίγγλες, η κυρία ήταν πάμφτωχη ΚΑΙ ερωτευμένη με τον πρίγκηπα της χώρας. Ο δε πρίγκηπας ανταποκρινόταν στα αισθήματα της και ήταν τρελός και παλαβός μαζί της, χωρίς να δίνει και μεγάλη σημασία στο γεγονός ότι η αγαπημένη του δεν είχε ούτε να φάει, ίσως γιατί όπως η συντριπτική πλειοψηφία των πριγκήπων, έπασχε από αφηρημάδα.
Ο αφηρημένος πρίγκηπας όμως είχε μια μαμά, που δεν ήταν καθόλου αφηρημένη, αντίθετα το μάτι της έκοβε μέχρι θανάτου και ήταν φοβερά κακιά. Η μαμά ανακάλυψε το ρομάντζο του παιδιού της, η κακία χτύπησε κόκκινο κι έβαλε δυό γορίλλες της να απαγάγουν το δύστυχο κορίτσι.
Η συνέχεια ήταν φρικιαστική. Οι δύο γορίλλες, που ήταν ίδιοι ο Steven Segull, χωρίς την καλοσύνη που τον διακρίνει, βούτηξαν τη νέα, την έχωσαν μέσα σ' ένα σακί(!) και την πέταξαν σ' ένα χωράφι(!) όπου την έφαγε ένα τεράστιο φίδι(!) διότι είναι γνωστό ότι στην Περσία ανθούν οι βόες. Στην Περσία επίσης ανθούσε και ο Ραμόν, που ήταν το όνομα του πρίγκηπα, με το οποίο πέθανε στα χείλη η κυρία-καλλονή, η οποία μας περιέγραψε όλη την τραγική πορεία του θανάτου της μέσα από το σκοτεινό τούνελ με το φως στην άκρη και την αγαπημένη της μητέρα να την περιμένει.

Την συζήτηση που ακολούθησε δεν κάτσαμε να τη δούμε γιατί είχαμε ήδη φάει τα νύχια μας από την αγωνία. Αυτό που μας προβλημάτισε ωστόσο ήταν: Τι ζητούσε ο Ραμόν στην Περσία ρε παιδιά; Πότε πήγανε οι Ισπανοί εκεί, κατακτήσανε τη χώρα και δημιουργήσανε και δυναστεία; Δεν ξέραμε και καταλάβαμε ότι τέτοιοι στούρνοι και ξύλα απελέκητα θα μείνουμε ιστορικά, αφού δεν παρακολουθούμε εκπομπές εκπαιδευτικού περιεχομένου, μόνο καθόμαστε και διαβάζουμε τον Mazower και άλλους τέτοιους σιχαμένους αδαείς. Ψάξαμε λοιπόν στα γρήγορα το remote της τηλεόρασης, το γυρίσαμε στον κ. Λιακόπουλο και παραγγείλαμε πέντε πακέτα των 49,90 € με DVD, δυό αφίσες του ηγέτη και μια με μπέικον-μανιτάρια, μπας και συνέλθουμε και γίνουμε χρήσιμοι και ιστορικά ενημερωμένοι πολίτες.

Απο πέρυσι μέχρι φέτος, δεν είδα καμμιά διαφορά, άσε που έχω χεστεί πάνω μου γιατί ο Αργύρης μου είπε ότι διάβασε στο " Ο καιρός γαρ εγγύς" ότι αυτήν την Μεγάλη Πέμπτη θα γίνει βιβλική καταστροφή κι ένας καλόγερος είπε στον καφετζή της γειτονιάς του ότι την Μεγάλη Παρασκευή το βράδυ θα χιονίσει και αυτό θα είναι το τέλος του κόσμου.

Τι να πω; Έχω αρχίσει να ονειρεύομαι τον Ραμόν.