Άνθρωπος σε πύραυλο.

Σήμερα πέρασε ένας κύριος δεμένος πάνω σ' έναν πύραυλο, έξω από το παράθυρο.Ίσα που προλάβαμε να τον δούμε. Η Έλλη λιποθύμισε, νόμισε ότι ερχόταν κατά πάνω μας, αλλά εκείνος πέρασε δίπλα από το κτίριο και συνέχισε την πορεία του.... προς τα που άραγε;
Το κύριος το λέω έτσι, ιδέα δεν έχω ποιός ήταν μέσα στην διαστημική στολή αλλά διάβαζα τελευταία ότι είναι ένας πολύ μοδάτος θάνατος να σε δένουνε στα άχρηστα στελέχη των σκαφών και να σε αμολάνε στο διάστημα. Δε φτάνει που γεμίσαμε σκουπίδια, θ' αρχίσουν να επιπλέουν και πτώματα εδώ γύρω. Το διάστημα τελικά είναι ένα τρομακτικό μέρος, έτσι και παραπατήσεις χάθηκες.
Οι μέρες κυλάνε βαρετές και αδιάφορες. Ούτε δουλειά δεν έχει, έχω να δω τον Παύλο αιώνες και με το που περνάνε οι ώρες και κλείνουνε σιγά-σιγά τα γραφεία και η παραγωγή, πέφτει μια γενικότερη κατήφεια και γκρίνια, πολύ σπαστική. Σχεδόν παρακαλάμε για ένα πείραμα, για την εμφάνιση άλλης μιας στριμμένης προϊσταμένης, για μια επίθεση των Κλίνγκον, να έρθει κάποιος....οποισδήποτε, να σπάσει η βαρεμάρα.
Ο Mike ξαναγύρισε στη δουλειά και φαίνεται να βρήκε πάλι τον καλόβολο, βαρετό εαυτό του αλλά τον έχω σε στενή παρακολούθηση. Μπορεί να μη μιλάει για τους φανταστικούς του φίλους και τα οράματά του και διάφορες τέτοιες παπαριές αλλά κάτι εξακολουθεί να μην μου αρέσει επάνω του. Δεν πειράζει. Ίσως να είναι και ημόνη μας ελπίδα για λίγη ανακατωσούρα για ΚΑΤΙ, ΚΑΤΙ ΟΤΙΔΗΠΟΤΕ να συμβεί.

Το σκίτσο είναι από το www.fotosearch.com

Ο Αριστοτέλης

Εχθές πέρασε από την εταιρεία ο κύριος Ζησιάδης. Ο κύριος Ζησιάδης είναι οικονομικός σύμβουλος μιας εταιρείας γης, που παίρνει τρελά λεφτά, συμβουλεύοντας εμάς για τις οικονομικές επενδύσεις ΜΑΣ και σπάζοντάς τα νεύρα ΜΑΣ με τις παράλογες γραφειοκρατικές απαιτήσεις ΤΟΥΣ. Είναι, λέει, απόφοιτος του Harvard, ψηλός, καλοντυμένος, με μια δόση κολώνιας παραπάνω απ' όσο πρέπει, ευγενικός ακόμη κι αν νομίζει ότι μπροστά του έχει το χειρότερο αδαές σκουλήκι και τραγικά μαλάκας. Αυτό το τελευταίο το επικυρώσαμε εχθές, την ώρα που ήμασταν με την Ζωζώ από τις εξαγωγές, στο γραφείο μου και κουτσομπολεύαμε ασύστολα την ταμία της SOLARIS S.A. που αφού την πιάσανε να πηδιέται στην τουαλέτα μ'έναν εργάτη και τη διώξανε, υπεξαίρεσε ένα τεράστιο ποσό χρημάτων και κατέφυγε στους Κλίνγκον.

Άνοιξε την πόρτα και μπήκε σκορπίζοντας κύματα από το hypnοse σ' όλο το χώρο.

- Καλημέρα κορίτσια, είπε χαρωπά και με μια δόση ειρωνείας.

Τα κορίτσια μουγκρίσαμε μια καλημέρα και σταθήκαμε προσοχή, περιμένοντας τα χειρότερα.

- 'Ετοιμα τα ντοσιέ της επένδυσης; ρώτησε καχύποπτα.

- Εχθές μας τα φέρατε κύριε Ζησιάδη. Πότε να προλάβουμε να τα δούμε; είπα.

- Αχ κορίτσια! Θα' πρεπε να έχετε ζήσει στην Αμερική! Τώρα θα ήταν έτοιμα από χθες που σας τα φέραμε.

- Ονειρεμένος τόπος! είπε η Ζωζώ.

- Πράγματι, είπε κοιτώντας ονειροπόλα έξω από το παράθυρο μια μάζα διαστημικών αερίων που στροβιλίζονταν. Θυμάμαι όταν είχα πρωτοπάει στο Harvard, ο καθηγητής μου ο dr. Keynes με πλησίασε για να με συγχαρεί που ήμουν από την Ελλάδα. Μου είπε: "Αγαπητέ φίλε, μια που είστε από την χώρα της φιλοσοφίας, ευκαιρία να διαφωτίσετε και μας, ετοιμάζοντας μια εργασία πάνω στο "Έρως και Ήθος" του Αριστοτέλη".

Σταμάτησε για δυό λεπτά ώστε να εμπεδώσουμε το πόσο αμείλικτα τον έχωσε ο dr. Keynes και συνέχισε:

- Ένιωσα φοβερή ντροπή. Έτρεξα στην βιβλιοθήκη και ζήτησα την βοήθεια του βιβλιοθηκάριου. Δεν θα το πιστέψετε, αλλά με πήγε στο ελληνικό τμήμα της βιβλιοθήκης και μου έδωσε κι εγώ δεν ξέρω πόσα βιβλία πάνω στο θέμα. Διαβάζοντας για την εργασία μου, συνειδητοποίησα κάτι τρομερό. Ξέρετε ότι όλο το μοντέλο της οικονομίας, οι εργασιακές σχέσεις, τα πάντα, στηρίζονται στον Αριστοτέλη κι εμείς δεν ξέρουμε τίποτα;

Για να μην σας κουράζω, η διδασκαλία συνεχίστηκε για κανένα μισάωρο μέχρι να καταλήξει στο συμπέρασμα ότι ο Adam Smith ήταν μεγάλος φιλέλληνας, ο Marx άσχετος και όλοι οι υπόλοιποι καημένοι δεν κάνανε τίποτα άλλο από το να αναπαράγουνε το οικονομικό μοντέλο του Αριστοτέλη-από το "Έρως και Ήθος" φυσικά.

Μέχρι να τελειώσει μας είχε κάνει κουρέλια. Ούτε για κουτσομπολιό δεν είχαμε διάθεση. Η Ζωζώ προφασίστηκε ξαφνική εργασία κάποια στιγμή και την έκανε. Υποψιάζομαι ότι πήγε στην παραγωγή να βρεί τον καινούριο εργάτη από τον πλανήτη Claire και να περάσουνε κανένα δημιουργικό τέταρτο στις τουαλέτες, για να συνέλθει.

Όταν εδέησε να ξεκουμπιστεί, άνοιξα την wikipedia να βρώ το "Έρως και Ήθος". Δεν το βρήκα πουθενά. Δεν μπορούσα ν' ανοίξω και κανένα παράθυρο να φύγει κι αυτό το αναθεματισμένο το hypnose.......

Thank God it' s Friday!

Το 1978 ο παγκοσμίου φήμης σκηνοθέτης Robert Klane, του επιπέδου "Weekend At Bernie's" 1&2, έκανε το ντεμπούτο του με το φιλμ που έχει τον τίτλο του post. Την ψιλοθυμάμαι την ταινία, την είχα δει πολλά-πολλά χρόνια πριν και το μόνο που μου άρεσε ήταν ο τίτλος της, γιατί τότε ήταν η πρώτη χρονιά που καθιερώθηκε το πενθήμερο στα σχολεία. Μια συναυλία των Commodores ήταν το main event και σε μικρό αλλά χαρακτηριστικό ρόλο εμφανιζόταν η Donna Summer να παίζει τον εαυτό της.

Από τότε μου φαίνεται ότι έχουν περάσει έτη φωτός και πολλές άλλες ταινίες που διαπραγματεύτηκαν την έξοδο του παρασκευοσαββατοκύριακου με πολύ καλύτερους τρόπους και οπωσδήποτε καλύτερη μουσική, για τα γούστα μου. Όμως ο τίτλος μου έχει μείνει και μου έρχεται στο μυαλό κάθε Παρασκευή μαζί με χρώματα, κόσμο που χορεύει μόνος στο σπίτι του, ότι δεν τολμά να χορέψει μπροστά σε άλλους και απελπιστικής αισθητικής ρούχα. 'Ετσι λοιπόν σήμερα, μετά από άλλη μια μακριά εβδομάδα και μπροστά στην Μεγάλη Κούραση που έρχεται από Δευτέρα, λέω να θυμηθώ τους φίλους μου του δημοτικού, να ξεθάψω τα κόκκινα παπούτσια μου και να πάω για χορό. Καλό Σαββατοκύριακο! Η εταιρεία έκλεισε και οι εργαζόμενοι αναφωνούν: THANK GOD IT'S FRIDAY!!!!