Ο μεγάλος ύπνος.

Σε γενικές και ειδικές γραμμές είμαι άνθρωπος που δεν πιστεύει, από θρησκευτικής απόψεως, εννοώ. Λένε βέβαια ότι ένας άπιστος μπορεί να κανει τον χειρότερο φανατικό, αλλά προτιμώ να το παραβλέπω.

Μερικές φορές όμως ενώ τα πράγματα μαυρίζουν γύρω και βλέπεις ανθρώπους σου να υποφέρουν, ακούς μια προσευχή κι ενώ εξακολουθείς να μην πιστεύεις, είναι πολύ ανακουφιστικό

(ειδικά αν έχει ένα βιολί και μια slide κιθάρα που τα σπάνε)

The most wonderful time of the year....

ΧΕΙΜΩΝΑΣ

Θέατρο.

- Με τα πρώτα πραγματικά κρύα, την προηγούμενη εβδομάδα, πήγαμε στο Παλλάς , να δούμε την "Οπερα της Πεντάρας", την παράσταση της χρονιάς (αυτή η χρονιά είχε τελικά "παραστάσεις -της-χρονιάς" αλλά δεν είχε συναυλίες, πράγμα που είναι λίγο ανησυχητικό, πλησιάζει την ωριμότητα).
Το πρωτοπόρο blog του chumba έγραψε γι αυτό και συμφωνώ απόλυτα μαζί του. Αν μπορούσα θα πήγαινα να την ξαναδώ. Την συναρπαστική "μοντέρνα"ανάγνωση ενος κλασικού και πάντα μάλλον επίκαιρου έργου, που δεν θεώρησε τίποτα δεδομένο από το κείμενο και τα ξανάπιασε όλα από την αρχή.

- Έπειτα οι μέρες πέρασαν γρήγορα, φωτεινές και κρύες, με φίλους και γνωστούς, βόλτες και κουβέντες.

- Γυρνώντας.....σχεδόν τίποτα δεν είχε αλλάξει.

Στην φωτογραφία, ένα από τα πιο διαβόητα καθάρματα του Λονδίνου, ο Macheath ή Mack the Knife ή Mackie Messer επί το γερμανικότερο και όχι η Marlene Dietrich με κοντό καρέ, όπως λένε κάτι άσχετοι με παγωμένο χιούμορ. Μην τον υποτιμάτε, είναι επικίνδυνος, απλώς όχι περισσότερο από άλλους που το κρύβουν καλύτερα.

ΠΕΙΤΕ ΚΥΡΙΕ BURROUGHS - WHAT KEEPS MANKIND ALIVE?

Today it s your birthday...

Το πρώτο βινύλιό μου

(Low-ηχογραφημένο στο Hansa studio)

Πάντα καθυστερημένο αυτό το blog εύχεται στο λεπτό λευκό δούκα του τα πιο ευτυχισμένα γενέθλια και να βγάλει και κανέναν δίσκο για τους οπαδούς και για όλους. Σε χρειαζόμαστε.....

"....αναρωτιόμουν τι να σκεφτόταν ο David Bowie όταν έγραφε το "Panic In Detroit" κι αν είχε μυρίσει τον αέρα του Μίσιγκαν, τον βιομηχανικό, παγωμένο αέρα της νύχτας. Καθώς το τραγουδι από το "Aladdin Sane" λέει "Σειρήνες ουρλιάζουν μες στη βραδινή μελαγχολία" συμπεραίνω ότι είχε μυρίσει τον αέρα της νύχτας στο Ντιτρόιτ. Που καμμιά φορά αν είσαι τυχερός, γεμίζει από διακεκομμένες νότες, όταν η Αρίθα τραγουδάει το "The House That Jack Built"

Σώτη Τριανταφύλλου - "Ο χρόνος πάλι"

Kind and kindly, soft and sweetly...

Σήμερα το βράδυ σ' ένα μπαρ αναρωτιέμαι γιατί συνεχίζω να διαβάζω το "Θάνατο του Μπάνυ Μανρό" ενώ μου φαίνεται ένα χάλια βιβλιο....πράγμα. Η teach και η Β. γελάνε και δικαίως. Όταν μου το εξηγούνε, μου φαίνεται ότι θα το διαβάσω μέχρι το πικρό (και λογοτεχνικά απαράδεκτο, επιμένω) τέλος. Θα το διαβάσω γιατί έγραψε ΑΥΤΟ...

...κι ΑΥΤΟ γιατί μου αρέσει πολύ (και συγγνώμη για την βλασφημία αλλά περισσότερο απ' ότι η διασκευή του Johnny Cash)....όχι σαν τα βιβλία του!


* Η φωτό απο το Kiss, ταινία του 1896 και ο τίτλος, στίχος από τραγούδι των Violent Femmes.
* Ευχαριστώ κορίτσια!

ΚΑΛΗ ΧΡΟΝΙΑ ΣΕ ΟΛΟΥΣ!!!!

"Miss Lefebvre! You look positively radiant today!"

Λέω να περάσω τα φετινά Χριστούγεννα, όπως στην αγαπημένη μου κωμωδία, δηλαδή

ΕΤΣΙ

(Ποιός από τους τρείς θα είμαι βέβαια, δεν ξέρω.....)

ΚΑΛΑ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ ΣΕ ΟΛΟΥΣ!

We're lost in music....

(Νομίζω ότι άφησα ένα υπονοούμενο για το ποιόν θεωρώ δίσκο της δεκαετίας.....)

Είπα να κάνω άλλη μια λίστα, τώρα που τελειώνει η δεκαετία και ξεκίνησα να προσπαθώ να θυμηθώ τι έβλεπα και τι άκουγα. Είναι πολύ συναισθηματική, ίσως λίγο αλλοπρόσαλλη, χωρίς βαθειά γνώση του αντικειμένου, χωρίς περιορισμό στον αριθμό ανα χρονιά, αλλά φτιαγμένη από δίσκους- που για διαφορετικούς λόγους τον καθένα-τους άκουσα όλους με αγάπη/ενδιαφέρον/καχυποψία/έκπληξη κλπ κλπ και γι αυτό από τον κάθε δίσκο θα βάλω και το αγαπημένο μου τραγούδι!

2000
SILENCE IS SEXY - Einstuerzende Neubauten.....REDUKT
Η ύπαρξη και η ποίησή της. Ένα αριστούργημα είναι αυτό το κομμάτι. Μουσικά, στιχουργικά, ερμηνευτικά, αισθητικά.....

2001
IS THIS IT? - The Strokes.....LAST NITE
Βόλτες στην πόλη. "On top of this, I ain't ever gonna understand..." Και ωραίο εξώφυλλο!

2002
YOSHIMI BATTLES THE PINK ROBOTS - Flaming Lips.....DO YOU REALIZE?
Muppets on acid. Μεγάλη αδυναμία οι Flaming Lips οπότε μας συνεπήρε ο αγώνας της Yoshimi εναντίον των ροζ ρομπότ. Από τα πιο γλυκόπικρα τραγούδια που έχω ακούσει.

2003
REALITY - David Bowie.....NEVER GET OLD
Has the King left the building? Αλήθεια δεν θα βγάλει άλλον δίσκο; Υπάρχει ζωή στον Άρη; Άραγε απο που έχει κατέβει; NEVER!NEVER!NEVER!

2004
MEDULLA - Björk.....WHO IS IT?
Μπορεί να γίνεται δύσκολη, να μην ακούγεται μερικές φορές, αλλά ποιά άλλη ψάχνει τόσο πολύ τη μουσική και ταξιδεύει σε δύσκολα τοπία; Η Lilly Allen; Επίσης η γκαρνταρόμπα της δεν παίζεται!
GROWN BACKWARDS - David Byrne.....GLASS, CONCRETE AND STONE
Αφού τέλειωσαν οι Talking Heads, συνεργάστηκε με όλες τις φυλές του κόσμου, έπαιξε μουσικη ΜΕ (και όχι σε) κτίρια, γύρισε τις πόλεις με το ποδήλατό του κι έκανε γενικώς ότι καταλάβαινε, έβγαλε κι έναν δίσκο που σε πιάνει με την πρώτη, στον οποίο τόλμησε να τραγουδήσει και όπερα. Αφιέρωση τραγουδιού: στην teach που το αγαπά πολύ.

ΔΙΑΛΕΙΜΜΑ ΓΙΑ ΤΣΙΓΑΡΟ - ΩΡΑΙΑ ΚΑΙ ΛΙΤΑ ΠΕΡΑΣΕ ΤΟ ΠΡΩΤΟ ΜΙΣΟ ΤΗΣ ΔΕΚΑΕΤΙΑΣ, ΜΕΤΑ ΕΓΙΝΕ ΧΑΜΟΣ.

2005
TAKK - Sίgur Ros.....HOPPIPOLLA
Το ηφαιστειογενές έδαφος είναι εύφορο (Hekla, Eldgjá,Herðubreið, Eldfell, τα πιο γνωστά ηφαίστεια) και ο πόλος φέρνει έμπνευση. Ονειρικά νοσταλγικό τραγούδι, χωρίς να ξέρεις τι ακριβώς νοσταλγείς (τις ζεστές μέρες στην μήτρα ίσως;)
DEMON DAYS - Gorillaz.....DIRTY HARRY
Πόσες ώρες συζητούσαμε μ' έναν γνωστό ένα βράδυ για τους δίσκους της χρονιάς. Εκείνον τον είχε κερδίσει το Funeral τωνArcade Fire. Εμένα αυτοί μου φαίνονταν τόσο παιδική χαρά που είχα κολλήσει. Ο τίτλος του τραγουδιού, άλλος ένας ήρωάς μου.

2006
GULAG ORKESTAR - Beirut.....POSTCARDS FROM ITALY
King of the hill! Νομίζω ότι είναι η αγαπημένη μου μπάντα για την δεκαετία. Όργανα, όνειρα, δρόμοι και ταξίδια. Τους ακούω και πάω όπου πάνε. Καιρό είχε να μου συμβεί αυτό.

2007 - (βαθιά ανάσα, λυσσάξανε να βγάζουνε)
LUST LUST LUST - The Raveonettes.....ALY, WALK WITH ME
Πλήρης απουσία συνεννόησης υπάρχε μεταξύ μου και του garage. Αυτοι παρ'όλο που γκαραζοφέρνουν, μου αρέσουν πολύ-πολύ. Ίσως επειδή είναι ψηλά και λυγερά παιδιά με κιθάρες.
NEON BIBLE - Arcade Fire.....INTERVENTION
Πολυμελείς και πληθωρικοί, πολύ μελωδικοί, τραγούδησαν και με τον Bowie (όχι θ' άφηνε η μεγαλειότητά του). Το τραγούδι είναι υπέροχο και επειδή το clip του είναι το "Θωρηκτό Ποτέμκιν" (και φυσικά το πρωτοπόρο αυτό blog το' χει ξανανεβάσει).
THE ASSASSINATION OF JESSE JAMES BY THE COWARD ROBERT FORD - Nick Cave/Warren Ellis.....SONG FOR BOB
Το συγκεκριμένο κομμάτι μπήκε μάλλον τυχαία. Δεν μπορώ να ξεχωρίσω σχεδόν κανένα από αυτό το καταπληκτικό άλμπουμ που πάντα το ακούω από την αρχή μέχρι το τέλος-και ξανά.
THE FLYING CLUB CUP - Beirut.....A SUNDAY SMILE
Αν ψήφιζα έναν δίσκο δεκαετίας αυτός θα ήταν,με δυσκολία το ομολογώ, γιατί μου είναι πολύ δύσκολο να ξεχωρίσω, αλλά αυτός θα ήτανε. Για 13 διαφορετικούς λόγους, όλους υπέροχους σαν το παραπάνω τραγούδι κι άλλον έναν τον Zach Condon, που θυμίζει ντικενσιανό ήρωα. Περιπλανιέται αλλά δε χάνεται.
YEAR ZERO - Nine Inch Nails.....SURVIVALISM
Ν' αλλάξουμε λίγο κλίμα γιατί πολλοί αισθηματίες μαζευτήκαμε. Πήγε λένε ο Trent Reznor στα δάση να γράψει το Year Zero και η φύση του έκανε καλό. Κατάμαυρη ατμόσφαιρα, ο κόσμος μας μια δυστοπία που την κυβερνούν παράφρονες κι άλλα ευχάριστα. Λέει όμως: Art Is Resistance - κι έχει δίκιο.

2008
THE AGE OF THE UNDERSTATEMENTS-The Last Shadow Puppets....THE MEETING PLACE
Μπορεί να μην είναι αριστούργημα, αλλα η καλή pop είναι πολύ σημαντικό πράγμα. Άσε που είναι τόσο μικρά που σε πιάνει κάτι γονεϊκό όταν τα βλέπεις και θέλεις να πετύχουν.Το καλύτερο για το συγκεκριμένο τραγούδι το είχε πει ο ίνδικτος, ότι ακούγεται σε παλιά ταινία με την Καρέζη, καλοκαίρι βράδυ, να οδηγεί κάμπριο, καπνίζοντας.

2009
BATTLE FOR THE SUN - Placebo.....THE NEVER- ENDING WHY
Αδυναμίες είναι αυτές. Μου άρεσε πολύ αυτός ο δίσκος εκτος από το Battle For The Sun, που επιμένουν να το παίζουν παντου. Γιατί, δεν ξέρω. Time will help you through, but......

GOOD NIGHT!